یک ورق بودم  زیر قلمت خط خوردم

بوسه ی پُرتَرَکِ لب زدنت را بُردم

اشک یک واژه شدم پای دلت باریدم

تنش حنجره خوابید و به یادت مُردم


 

نوشته شده توسط انجمن شعر دزفول در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387 ساعت 1:3 PM موضوع | لینک ثابت