انجمن شعر دزفول

هميشه در حضور ذهن من خطور مي كني                                          

هميشگي مرا پراز نشاط و شور مي كني

مرا كه از حقيقتي بنام ((عشق)) عاريم

تو عاشقانه در دلم شبي ظهور مي كني

درست لحظه اي كه من اسير واژه ي ((شب)) م

غزل غزل مرا پراز شكست نور مي كني

گناه و لغزشي اگر نشانه مي رود مرا

تو دور تر مرا ازاين نشانه دور مي كني

وبند بند تكه ي دل شكسته ي مرا

 شبيه تنگ ارغواني بلورمي كني

چه خوش خيال امشبم كه مومنانه باز هم

خبر رسيده امشب از زمين عبور مي كني

                                                   رضا رياحي

===================================

روي بوم ها

امتدادي سرخ جاري است

تنها مي شد

چاك سم برالواح سپيد را

گريه كرد

هنگام كه

سايه هاي كج در امتداد غروب

نيزه ي سواران مي شد

انكشتان جوهري مان ماند و

طيفي نا تمام

در گلوي آفتاب.

فاجعه

تمام پومادها را

سربريده.......

نوشته شده توسط انجمن شعر دزفول در یکشنبه بیست و یکم تیر 1388 ساعت 6:42 PM موضوع | لینک ثابت